Decyzje logistyczne w sferze zarządzania zapasami

“Zapasy gromadzą się na styku dwóch strumieni logistycznych: strumienia dopływu (dostawy) i strumienia odpływu (zużycia, dystrybucji). Pozwalają uniezależnić od siebie i jednocześnie zsynchronizować te dwa strumienie. Rozbieżność w czasie strumieni dopływu i odpływu wywołuje tendencje do utrzymywania maksymalnego poziomu zapasów, lecz zarazem koszty tworzenia i utrzymania przemawiają za ich minimalizacją.” [1]

Logistyczne zarządzanie zapasami umożliwia rozwiązanie tej sprzeczności i zrównoważenie korzyści płynących z posiadania zapasów z kosztami ich utrzymania. W sferze zarządzania zapasami wyróżnia się cztery podstawowe decyzje logistyczne. Zaliczamy do nich: [2]

  1. wybór pozycji zapasów, które powinny być utrzymywane,
  2. określenie wielkości zamawianych partii dostaw,
  3. określenie punktu czasowego składania zamówień,
  4. określenie systemu kontroli zapasów.

Menedżer-logistyk zarządzający zapasami powinien umieć zdecydować, czy dana pozycja zapasów ma być produkowana na skład, czy zgodnie z otrzymanymi zamówieniami. Należy tu wziąć pod uwagę rozmiary aktualnego i przyszłego popytu na dane produkty, czy też stopień psucia poszczególnych produktów. Wówczas należy zmierzać do minimalizacji czasu przechowywania tych. Należy także ustalić, które z pozycji zapasów należy zaliczyć do nadmiernych (na skutek niewielkiego popytu) lub zbędnych. Ważna jest również umiejętność zadecydowania, które pozycje zastają na składzie, a które nie. Być może są zapasy, których nie opłaca się utrzymywać ze względu na niską marżę realizowaną na ich sprzedaży w stosunku do kosztów ich utrzymania. Pociąga to za sobą konieczność ustalenia optymalnej struktury poszczególnych grup zapasów najbardziej istotnych z punktu widzenia firmy.


[1] D. Kempny, Podstawy logistycznego zarządzania zapasami [w:]  Gospodarka materiałowa & Logistyka, 1996, nr 4, s. 76.

[2] Ibid., s. 76.